Persberichten

Niets nieuws in Molenbeek

Naar aanleiding van de rellen van de voorbije weken halen de stilaan dramatische toestanden in Brussel nog eens het nieuws. Bepaald nieuw is de situatie nochtans niet te noemen. In onze hoofdstad bestaan immers reeds jaren ‘no go-zones’: wijken waar allochtone jongerenbendes de plak zwaaien en de politiediensten zich niet meer (mogen) vertonen. Dat laatste zegden politieagenten gisterenavond ook met zoveel woorden in het actualiteitsprogramma ‘Terzake’.

Zij bevestigden daarmee eerdere getuigenissen van collega’s. Eind vorig jaar nog formuleerde een Brusselse agent het als volgt: “Die jongeren vinden dat die wijk van hen is. De Belgen trekken er weg, omdat ze worden geterroriseerd. De politie wordt er niet langer gedoogd. Die jongeren worden al woest als ze een uniform zien. (…) Zelfs de brandweer en de ambulance zijn niet meer welkom in die ‘no go-zones’. Jonge delinquenten strijden er tegen alles wat de maatschappij vertegenwoordigt. (…) Dat staat niet in de krant, maar het gebeurt elke week. We zijn daar de controle totaal kwijt.” Of nog: “Het is oorlog in Brussel en we zijn aan het verliezen.” Dat hoeft niet te verbazen, want de politie wordt in de uitoefening van haar taak ronduit tegengewerkt door de Brusselse politieke overheden die er alles aan doen om hun nieuwe kiespubliek niet voor het hoofd te stoten.

De verantwoordelijkheid van het politieke bestel is dan ook verpletterend. Dat geldt uiteraard ook voor Molenbeek, de Brusselse gemeente waar PS-potentaat Phillippe Moureaux de plak zwaait en die deze week andermaal het toneel was van zware rellen. De voorbije jaren hebben de islamosocialisten er geen moeite onverlet gelaten om het hun allochtone kiezers naar de zin te maken. Dat bleef heus niet beperkt tot het klassieke knuffelbeleid, waarbij subsidies voor integratie worden doorgesluisd naar organisaties die precies het omgekeerde beogen, of tot een voorkeursbehandeling van allochtonen in allerhande tewerkstellingsprojecten. De ordediensten wordt sinds jaren ook duidelijk gemaakt dat patrouilleren in bepaalde wijken ‘niet opportuun’ is. Daardoor zijn we stilaan in een omgekeerde wereld terecht gekomen waarin een geüniformeerde agent beschouwd wordt als een bedreiging.

Zoals gezegd, zijn de taferelen die zich de voorbije weken in Brussel afspeelden slechts het topje van de ijsberg en niet echt nieuw te noemen. De uitleg die eraan gegeven wordt, is dat al evenmin. Nadat de eerste steen zijn doel had getroffen, togen de ‘weldenkenden’ alweer ijverig aan het werk om de harde feiten in allerlei kletspraat in te pakken. Passeerden de revue: de ramadan, schoolmoeheid, frustraties, een gebrek aan sportgelegenheid en speelpleinen, ongepast politieoptreden en natuurlijk ook discriminatie en racisme. Ere wie ere toekomt: de prijs voor originaliteit komt deze keer toe aan de islamsocialist Moureaux die het met een uitgestreken gezicht had over de significant toegenomen werkloosheid en - niet lachen alstublieft - een warme zomer als mogelijke verklaring voor de recente straatterreur.

Met z’n allen hopen dus op een significant toenemende werkdruk en een ijskoude winter. Dan komt het allemaal wel in orde.