Persberichten

Leterme moet opstappen

De regering is al voorbij
“Het beeld van de regeringstop, gisteravond urenlang samen in de Wetstraat, was ijselijk. Een groep mannen en vrouwen zaten, vastgeklampt aan elkaar, wanhopig naar een uitweg te zoeken uit deze zware politieke crisis. De groep bleek zo onmachtig en onmondig dat ze niet in staat was om de politieke consequenties te trekken uit de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Ze bleek al evenmin te beseffen dat deze regering eigenlijk al voorbij is.”

“Het persoonlijke drama voor Leterme is groot. Geen communautair akkoord, geen sluitende begroting, geen kartel, geen sterke partij, geen succesvolle redding van de grootste bank van het land, geen gezondheid meer. De man die na acht jaar Verhofstadt de Belgische politiek opnieuw geloofwaardigheid moest geven, gaat roemloos en verbitterd ten onder.”

Peter Vandermeersch in De Standaard, 19.12.08

Politiek dood
“Zelfs haar eigen val kan deze regering niet behoorlijk organiseren. Urenlang werd in het kernkabinet gekibbeld, geschreeuw en zelfs letterlijk gehuild nadat de voorzitter van het Hof Van Cassatie, Ghislain Londers, Yves Leterme het nekschot had gegeven.”

“Toen [na de brief van Cassatie] was duidelijk dat Yves Leterme politiek dood was. Er is immers geen enkele uitweg of uitleg denkbaar die deze schending van de scheiding der machten kan vergoelijken.”

“Van de man van 800.000 stemmen naar de enige die de schuld op zich zou moeten nemen, die sprong kon Leterme mentaal niet aan (…) De laatste, en meteen ook de eerste dienst die hij aan zijn land had kunnen bewijzen: zelfs dat kon hij niet opbrengen.”

Yves Desmet in De Morgen, 19.12.08

Premier, het is tijd om te vertrekken
“Het gerecht heeft Leterme stokken in de wielen gestoken. Dus wordt het gerecht terugbetaald zonder aanziens des persoons. De eerste voorzitter van het Hof van Cassatie? Iemand die uit zijn nek kletst en conclusies trekt zonder iets te bewijzen. Het hof van beroep? Een stel onbekwamen.”

Luc Van der Kelen in Het Laatste Nieuws, 19.12.08

Roemloze afgang
“Voor Leterme rest nu weinig meer dan een roemloze afgang. Hij heeft zijn 800.000 stemmen nooit kunnen omzetten in politieke macht. Van zijn belangrijkste beloftes is niks in huis gekomen: een staatshervorming is verder weg dan ooit, de begroting duikt zwaar in het rood, en het zich voortslepen van crisis naar crisis kan bezwaarlijk als goed bestuur worden gecatalogeerd.”

Peter De Backer in Het Nieuwsblad, 19.12.08

Zinkende schepen
“Je vraagt je af wat een minister moet doen om te beseffen dat hij alle gezag en geloofwaardigheid kwijt is en niets anders kan dan opstappen.”

“Nog maar vier jaar geleden werd Leterme Vlaams minister-president met het regeerprogramma ‘Vertrouwen geven, verantwoordelijkheid nemen’. Vier jaar later vecht hij zelfs na een beschuldiging van het Hof van Cassatie als een duivel in een wijwatervat om alle verantwoordelijkheid te ontlopen, laat staan dat er nog ergens sprake is van vertrouwen.”

Bart Haeck in De Tijd, 19.12.08

Spartelen als een vis op het droge
“Wat een in-in-intriest spektakel gisteren in de Wetstraat. Zouden de dames en heren ministers en partijvoorzitters eigenlijk beseffen welke indruk ze maken op de bevolking en in het buitenland? Iemand moet ze toch een duidelijk maken dat ze helemaal verkeerd bezig zijn. Dat ze zichzelf belachelijk maken en het land erbij. Deze staat begint meer en meer op een bananenrepubliek te gelijken.”

“Yves Leterme had vanaf het eerste moment dat hij hoorde van de telefoontjes aan de rechterlijke macht zijn conclusies moeten trekken. Dat zou hem gesierd hebben. Bovendien moest hij toen al beseft hebben dat deze zaak toch zou uitkomen. Maar hij bleef tegenspartelen, happend als een vis op het droge, en dat leverde een wansmakelijk spektakel op dat in niets nog te maken heeft met goed bestuur, dé verkiezingsslogan van Yves Leterme. Cynischer kan het haast niet.”

Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 19.12.08

Het is gedaan met Yves Leterme!
“Omdat hij meer dan ooit de indruk wekt de zaak niet onder controle te hebben, omdat het land een sterke hand nodig heeft, omdat het laf zou zijn zich te verstoppen achter ‘verantwoordelijk maar niet schuldig’, moet Yves Leterme de scepter doorgeven.”

Michel Konen in La Libre Belgique, 19.12.08

Revanchisme
“Net als zijn gouwgenoot Jean-Marie Dedecker teert Yves Leterme grotendeels op revanchisme. Hij heeft een olifantengeheugen voor wie hem ooit onheus behandelde. 800.000 stemmen, maar eeuwige underdog. Premier geworden, Calimero gebleven. Grote dadendrang, maar liefst van al in de slachtofferrol. En altijd, altijd is het de schuld van iemand anders, of in het beste geval gedeelde schuld.”

Jan Segers in Het Laatste Nieuws, 19.12.08