Persberichten

Overheid moet kordaat optreden tegen georganiseerde kraanbezetting

Het Vlaams Belang is niet te spreken over kraanbezetting door illegalen en/of uitgeprocedeerden.

Het is duidelijk dat het hier niet langer gaat om een “wanhoopsactie” van enkelingen.
Wanneer de voorzitter van de Nationale Vereniging van Mensen Zonder Papieren vandaag in De Standaard onomwonden verklaart dat “dit nog maar een begin is”, en dat er “een plan klaarligt om overal in het land kranen te gaan bezetten”, is het zonneklaar dat het hier gaat om een georganiseerde actie. De enige bedoeling van dergelijke malafide organisaties is te komen tot een algemene regularisatie van illegalen en uitgeprocedeerden, onder welke vorm ook.

Intussen is het schrijnend om te zien hoe de federale overheid werkloos blijft toezien tegenover deze georganiseerde chantage. Iedereen schuift de zwarte piet door naar iedereen.

Minister Turtelboom zegt dat het een zaak is van de Brusselse politie. Brussels burgemeester Thielemans laat dan weer weten dat er geen ontruimingsplan is voorzien, en dat de federale overheid maar met een oplossing moet komen. Om de zaak nog wat ingewikkelder te maken, heeft Brussel minister Cerexhe dan weer arbeidsvergunningen uitgereikt aan de hongerstakers, die hiermee beloond worden.

Heel dit misselijk makend ping-pong-spel toont aan dat er van welk migratie- en asielbeleid ook geen sprake is. De meerderheid is hopeloos verdeeld. In plaats van te ageren, laat minister Turtelboom zich als een angsthaas gijzelen door de linkerzijde, zowel binnen als buiten de regering.

Het Vlaams Belang eist een kordaat optreden tegen deze nieuwe vorm van agitatie.

Mensen die hier illegaal zijn en/of uitgeprocedeerd, moeten gevat worden en teruggestuurd worden naar hun landen van herkomst. Minister van Binnenlandse Zaken Dewael moet desnoods de federale politie inschakelen om een einde te maken aan de kraanbezetting.

Indien nu geen duidelijk voorbeeld gesteld wordt, zullen dergelijke acties als lonend beschouwd worden en enkel een aanzuigeffect hebben op andere illegalen en uitgeprocedeerden.

Joris Van Hauthem
Perswoordvoerder



Het kan ook anders...

Ook in Italië staat het thema van de illegale immigratie deze dagen volop in de politieke actualiteit. Maar terwijl in eigen land laksheid en besluiteloosheid troef blijft, tekent zich in het Zuid-Europese land een omgekeerde beweging af. Enkele dagen geleden keurde het Italiaanse parlement immers een gevoelige verstrakking van de immigratiewetgeving goed.

Daarmee heeft de rechtse meerderheid alvast een van haar centrale verkiezingsbeloftes ingelost. Ondertussen is overigens gebleken dat de nieuwe, kordate aanpak van de illegale immigratie kan rekenen op steun in brede lagen van de bevolking. Zoals onlangs nog duidelijk werd uit een peiling van het linkse dagblad ‘La Republica’, hebben ook heel wat linkse kiezers stilaan genoeg van de ongebreidelde immigratie.

Een losse greep uit het pakket maatregelen dat door het parlement werd goedgekeurd, bewijst in ieder geval dat het de Italianen menens is.

Illegaal verblijf wordt voortaan beschouwd als misdrijf waarop gevangenisstraffen staan. Wie een bevel om het land te verlaten naast zich neerlegt, riskeert een gevangenisstraf van één tot vier jaar en wie illegaal het land binnenkwam, kan voortaan – in afwachting van zijn repatriëring – langer worden vastgehouden in een gesloten centrum.

Bovendien zullen vreemdelingen die worden veroordeeld tot een celstraf van meer dan twee jaar, na het uitzitten van hun straf in principe uit het land worden gezet. Tenslotte kijken ook diegenen die hun profijt willen doen met de illegale immigratie, voortaan maar beter uit hun doppen. Eigenaars die een woning verhuren aan illegalen en ondernemers die illegalen in dienst nemen, hangen vanaf nu (zwaardere) straffen boven het hoofd.

De wending in het Italiaanse immigratiebeleid komt niets te vroeg. Volgens schattingen verblijven momenteel immers niet minder dan 650.000 illegalen in het land. Een rechtsreeks gevolg van een jarenlange lakse en linkse politiek, die van Italië de weke onderbuik van Europa maakte – en waar nu eindelijk mee gebroken is.