Column
Vlaams republikeins front
11 juli 2011
Bart De Wever
heeft terecht de nota Di Rupo afgeschoten. Een meer dan logische beslissing. De
nota zorgt er voor dat de Vlaming nog meer moet betalen aan het Zuiden van het
land dan nu al het geval is. In ruil wordt de tweetaligheid in Brussel
afgeschaft en maakt Di Rupo van Brussel een volledig Franstalige stad. Als klap
op de vuurpijl krijgen de inwoners van de zes faciliteitengemeenten
inschrijvingsrecht in Brussel. Met andere woorden de uitbreiding van Brussel
zou de facto een feit worden.
Maar zoals ik al
zei. Bart De Wever blijft met koudwatervrees zitten. Nog steeds is hij bereid
deel te nemen aan een Belgische regering. Nochtans heeft het afgelopen jaar (en
ook de voorgaande jaren) voldoende aangetoond dat er geen federale regering
meer mogelijk is. Bart moet zijn koudwatervrees overwinnen en kiezen voor de
enige juiste oplossing, de ordelijke opdeling van België. Hij moet kiezen voor
wat er in het N-VA-programma staat, nl. de onafhankelijke Vlaamse republiek.
En is er geen
mooiere dag om die keuze te maken dan 11 juli? Want het is duidelijk dat België
geen toekomst meer heeft. België is een stuk van ons verleden. Waarom nemen we
in het Vlaams Parlement niet zelf het heft in handen. Om de woorden van Gaston
Geens te parafraseren: “Wat we zelf doen, doen we beter.” Het Vlaams Parlement
moet de Vlaamse toekomst in eigen handen nemen en een soevereiniteitsverklaring
opstellen. Dan is de splitsing een feit en kunnen de Franstaligen niets anders
meer dan te onderhandelen over de effectieve boedelscheiding. Laten we hopen
dat Bart De Wever (en ook de N-VA) na een eerste logische beslissing ook dat
enige logische besluit maakt. Vlaanderen onafhankelijk.
Op naar een Vlaams
Republikeins Front.
Categorie: Nationaal