Column

WAT MET DE DISTRICTEN ?

Een column door Guy Eggermont

In Antwerpen worden de deelgemeenten districten genoemd.  Een district, zoals Hoboken, wordt bestuurd door een districtscollege, de inwoners worden vertegenwoordigd door een districtsraad.   Omdat de afstand tussen het Antwerpse stadsbestuur en de bevolking te groot was, werden de districtsraden in het leven geroepen.  Dit juist om de politiek dichter bij de burger te brengen.

De politiek dichter bij de burger brengen is in theorie een mooi verhaal, maar heeft men zijn doel wel bereikt?  We stellen meer en meer vast dat de districtsraadsleden niet zo gelukkig zijn met de huidige districtswerking.  De districten kregen een beperkt aantal bevoegdheden. Er kunnen voorstellen en beslissingen genomen worden inzake cultuur-, jeugd-, sport-, en seniorenbeleid.  Ook voor lokale feesten en evenementen, lokale markten en foren heeft het district enige bevoegdheid.  De aanleg, heraanleg en onderhoud van straten en pleinen is eveneens een bevoegdheid die het district heeft toegewezen gekregen.  Dit pakket bevoegdheden kan men enerzijds toejuichen maar zijn  anderzijds  een vergiftigd geschenk van de stad Antwerpen. 

Neem nu de aanleg en heraanleg van straten en pleinen.  Na de strenge winter die we nu achter de rug hebben heeft het district onvoldoende financiële middelen om de winterschade te  herstellen.  De heraanleg van een straat kost handenvol geld.  Met het huidige toegekende budget kan Hoboken maximum één straat per jaar heraanleggen.   Hoboken is het groenste district maar heeft onvoldoende financiële middelen om het groen degelijk te onderhouden.  Ook op vlak van cultuur, jeugd, sport en senioren kan er veel meer bereikt worden maar de financiële middelen zijn te beperkt om een degelijk beleid te voeren.

Dit alles mag echter geen excuus zijn voor het zwakke beleid dat momenteel in Hoboken  wordt  gevoerd door het districtscollege.  Een van de doelstellingen van de districten was de burger meer te betrekken in de plaatselijke politiek.  De districtsraadsleden vertegenwoordigen de bewoners in de districtsraad maar dan moeten de raadsleden wel gehoor krijgen bij het districtscollege en daar wringt juist het schoentje.  De raadsleden krijgen geen enkel gehoor bij het districtscollege.  De vertegenwoordigers van de burger worden Hoboken in de kou gelaten en bijgevolg ook de burger.

Zo vraagt een meerderheid van raadsleden dat de lokale politiechef tweemaandelijks toelichting komt geven over de situatie in Hoboken.  Het districtscollege weigert gevolg te geven aan deze beslissing.  Wat met de bestemming voor het kasteel Meerlenhof?   Wat met de bestemming voor het Gravenhof? Komt er nu een Cultuurcentrum te Hoboken en wanneer?   En zo zijn er nog tal van zaken op te noemen waar het districtscollege volledig faalt. Welke initiatieven gaat het districtscollege nemen om al deze dossiers opnieuw op de agenda te plaatsen? 

 

Het laatste wapenfeit is de houding van de cultuurschepen.  Deze schepen weigert gewoonweg een districtsbesluit, tot stand gekomen met grote meerderheid in de districtsraad,  uit te voeren.  Dit is nog nooit gezien in de Hobokense politiek.  Een budget dat voorzien werd voor het organiseren van een 11-juli viering wordt doorgeschoven naar de ‘Parkfeesten’.   Dit geeft weer dat deze schepen een totaal eigenzinnige politiek voert en geen rekening houdt met een grote meerderheid Hobokaars.

Het districtscollege in Hoboken is onbekwaam om haar taken naar behoren te vervullen en dit heeft nefaste gevolgen voor de Hobokenaar.  We zijn en, naar we vrezen nog voor lange tijd, vragende partij naar een volwaardig cultuurcentrum, naar een volwaardige winkelstraat, naar een definitieve heraanleg van de Kioskplaats, naar een definitieve beslissing voor Meerlenhof, naar goed onderhouden straten, naar goed onderhouden groen, naar een politiekantoor dat 24u/24u geopend is, naar een veilig Hoboken, naar een Hoboken waar het goed is om te wonen.

We moeten in de nabije toekomst durven nadenken over het feit wat er mis is met de decentralisatie.  Er moet klaarheid komen over wat de districten wel en niet mogen.  Er moet dringend gepraat worden over de budgetten waarover de districten moeten kunnen beschikken om de hen toegekende bevoegdheden naar behoren te vervullen.  Er moet nagedacht worden over de werkwijze van de districtscolleges.

De grote vraag die we moeten durven stellen is: " Gaan we opnieuw naar een zelfstandig Hoboken of gaan we opnieuw naar een decentralisatie of gaan we naar een degelijk  tussenniveau ? "

 

 

 

Guy Eggermont

Districtsraadslid.




Categorie:   District